﻿<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.0 Transitional//EN" "http://www.w3.org/TR/xhtml1/DTD/xhtml1-transitional.dtd">

<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<head>
    <title>Untitled Page</title>
</head>
<body>
<div style="text-align:justify;padding:10px;margin:10px auto;letter-spacing:.5px;font:12px/20px tahoma;color:#555;border:solid 1px #acacac;background:#eee;direction:rtl;">
<h1 style="color:green;font:bold 28px vendora">کپچا(Captcha)</h1>
<h4 style="color:red">شما یک کامپیوترید یا یک انسان؟</h4>

<p>
 ماشینهای صاحب‏نظر یک ضعف مهم دارند و احتمالاً راه حل شکست دادن آنها تکیه بر همین ضعف است. آن ضعف مهم آن است که آنها آدم نیستند! بله! آنها خیلی از تواناییهای یک انسان را ندارند. تواناییهای بسیاری از این روباتها محدود به پیدا کردن جعبه‏های متنی، تشخیص نوع داده‏ای که باید آنها را با آن پر کنند و ارسال خودکار داده‏های هرز است. بنابراین می‏توان با ملزم کردن کاربری که فرم را پر می‏کند (مثلاً در حال ثبت نام برای ایجاد یک حساب ایمیل است یا در حال نظر دادن در یک وبلاگ است) به انجام کاری که به طور طبیعی از عهده‏ی یک انسان برمی‏آید و از عهده‏ی یک روبات برنمی‏آید کاری کنیم که روباتها نتوانند فرمها را پرکنند. این اساس روشی برای مقابله با اسپمها در قلمرو فرمهای الکترونیکی است که «کپچا» (CAPTCHA سرواژه‏ی حروف ابتدایی عبارتی انگلیسی با ترجمه‏ی آزمایش تورینگ [نام شخصی است، با تست تورینگ دانشجویان نرم‏افزار آشنایی دارند] کاملاً خودکار عمومی برای جداسازی انسان از کامپیوتر) نامیده می‏شود. 
</p>
<p>
«کپچای تصویر متن» متداولترین نوع کپچاست. نرم‏افزارهای ارسال اسپم معمولاً توانایی پردازش تصویرها را ندارند. آنها حداکثر می‏توانند الگوهای ساده‏ی متنی را پیدا کنند. پس ما اگر در هر بار نمایش فرم یک تصویر تصادفی به کاربر نشان دهیم و از او بخواهیم برای ما بگوید داخل آن تصویر چه می‏بیند، کاربران انسانی -چون توانایی پردازش تصویرها را دارند- می‏توانند مسئله‏ی «چه چیزی داخل تصویر است» را به آسانی حل کنند و نرم‏افزار ارسال اسپم نه. ساده‏ترین چیزی که داخل تصاویر می‏توان گذاشت متون ساده‏ی چند حرفی یا تک کلمه‏ای است که با ترفندهایی همچون مخدوش کردن تصویر با خطوط، نویز و اعوجاج زمینه از حالت متن ساده خارج شده است. در ضمن چون نرم‏افزاری که این تصویر را ایجاد می‏کند جواب مسأله را می‏داند آزمایش درستی پاسخ کاربر هم کاری ندارد. این روش، اساس کپچای تصویر متن است که این روزها در خیلی از سایتها در انواع مختلف جلوی چشممان ظاهر می‏شود. 
</p>
</div>
</body>
</html>
